Aluminijum
Aluminijum je relativno meki i žilav metal. Otpornost izvlačenja čistog aluminijumuma iznosi oko 49 MPa, dok kod njegovih legura iznosi od 300 do 700 MPa. Njegov modul elastičnosti iznosi, u zavisnosti od legure, oko 70.000 MPa. Lako se izvlači te se valjanjem može preraditi u veoma tanke folije. Takozvane aluminijumske gnječene legure se mogu dobro obrađivati, savijati, presovati i kovati čak i na nižim temperaturama. Napetosti nastale hladnom obradom aluminijumuma mogu se ukloniti procesom mekog zagrevanja (do 250 °C). Na ovim temperaturama može se oblikovati i duraluminijumum. Legure aluminijumuma sa 3% magnezijuma ili silicijuma se dobro izlivaju (aluminijumumski pritisni gus) te se dalje mogu mašinski obrađivati. Na temperaturama od oko 1,2 K, čisti aluminijumum pokazuje superprovodničke osobine. Tačka topljenja aluminijumuma iznosi 660,4 °C, a tačka ključanja je 2470 °C. Sa gustoćom od 2,7 g/cm3, aluminijum ispoljava osobine lakih metala.
Zbog svoje male gustoće, aluminijum se često upotrebljava tamo gdje je neophodno smanjiti težinu, naprimjer kod transportnih mašina da bi se smanjila njihova težina a samim time i potrošnja goriva. To se naročito odnosi na svemirske letjelice i avione. Osim njih, značaj aluminijuma je porastao i u industriji automobila. U prošlosti, automobilska industrija je malo koristila aluminijum, jer su s njim bili povezani problemi njegove visoke cijene, slabog zavarivanja dijelova od aluminijuma kao i problematične otpornosti na zamor materijala i osobine deformacije. Već 1930tih godina neke američke kompanije su koristile aluminijum da bi smanjile težinu vojnih amfibijumskih vozila. Pri gradnji manjih i srednjih jahti, mnogo se cijenila otpornost aluminijuma prema koroziji u slanoj morskoj vodi, jer se on štitio od korozije stvarajući tanki zaštitni sloj oksida na površini.[19] Godine 2010. oko 35% svjetske proizvodnje aluminijuma je trošila industrija transportnih sredstava.[8]
U legurama sa magnezijumem, silicijumem i drugim metalima, aluminijumu se može povećati čvrstoća, koja se može porediti sa čelikom. Zbog toga, upotreba aluminijumuma radi smanjenja težine se uglavnom primjenjuje u aplikacijama gdje cijena materijala ne igra veliku ulogu. Naročito je upotreba aluminijuma i njegove legure duraluminijuma (legura aluminijuma sa bakrom i molibdenom) raširena u industriji aviona i svemirskih letjelica. Veći dio strukture današnjih komercijalnih aviona sastoji se iz aluminijumskih limova različitih čvrstoća i legura, međusobno spojenih. Kod novijih modela aviona (Boeing 787, Airbus A350) aluminijum je zamijenjen još lakšim umjetnim materijalima načinjenim od karbonskih vlakana.